سیر تکنیک‌های تصویربرداری‌ دیجیتال

تکنیک های تصویربرداری | درس سی و نهم: کنترل عمق میدان

در درس قبل به بررسی عمق‌میدان و نحوه کار سیستم دوربین در واضح نشان دادن تصویر پرداختیم. در این درس راه‌های کنترل عمق‌‌مقدان را بررسی می‌کنیم.

 برای کنترل عمق‌میدان دو راه وجود دارد:

   ۱- تغییر اندازه‌ی موضوع

   ۲-تغییر دیافراگم

هرچه اندازه تصویر نسبت به موضوع بزرگ‌تر باشد، عمق‌میدان بیش‌تر است. برای تغییر اندازه‌ی موضوع نسبت به تصویر، همان طور که در دروس قبل گفته شد، دو راه وجود دارد؛ اول این که فاصله با موضوع را تغییر دهیم ، دوم این که فاصله کانونی لنز را عوض کنیم. هر چه سوژه به دوربین ما نزدیک‌تر باشد، چون بخش بیش‌تری از تصویر را اشغال می‌کند، عمق‌میدان کم‌تر می‌شود. در مورد روش دوم هر چه فاصله کانونی لنز بیش‌تر باشد، عمق‌میدان حاصل کم‌تر است.

در مورد تغییر دیافراگم می‌توان گفت که هر چه دیافراگم بسته‌تر باشد، عمق میدان بیش‌تر و هرچه باز‌تر باشد عمق میدان کم‌تر است.

به طور کلی می‌توان گفت که یک عدسی در بازترین حالت دیافراگم حداقل عمق‌میدان را به ما می‌دهد. که در مقایسه دو عدسی با هم، این حداقل در لنزی که فاصله کانونی بیش‌تر دارد، کم‌تر است.

در تغییر عمق‌میدان با روش‌های گفته شده باید به چند نکته توجه کرد:

   ۱- تغییر دیافراگم سبب تغییر نور تصویر می‌شود. این تغییر نور با کاهش سرعت شاتر،‌ افزایش نورپزدازی محیط و یا تغییر حساسیت سنسور یا فیلم می‌بایست جبران گردد.

   ۲- تغییر فاصله کانونی و فاصله تا سوژه همان طور که در دروس گذشته گفته شد، سبب تغییر پرسپکتیو و عمق تصویر می‌شود. این امر می‌بایست به طور جد به هنگام انتخاب کادر، فاصله و عدسی مد نظر قرار بگیرد.

 

نویسنده: علی قاسم زاده


درس‌های قبلی از این سیر:

+تکنیک های تصویربرداری | درس سی و هشتم: عمق میدان

+تکنیک های تصویربرداری | درس سی و هفتم: دیافراگم یا قدرت جمع آوری نور در عدسی

+تکنیک های تصویربرداری | درس سی و ششم: پرسپکتیو و فاصله کانونی

 

0



نظری ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*