سیر دروس تدوین مقدماتی

تدوین مقدماتی | درس بیست و هشتم: تاریخچه ای از تدوین ۴

از آنجایی که نوارهای مغناطیسی، چه صوتی و چه تصویری کور بودند تدوینگران مجبور بودند برای رسیدن به نما یا نقطه مطلوب خود در حلقه تمامی تصاویر قبلی را ببینند و یا از آن‌ها عبور کنند تا به نما یا تصویر مورد نظر خود برسند.

تحول فرآیند تدوین

تدوین خطی و تدوین غیرخطی

از آنجایی که نوارهای مغناطیسی، چه صوتی و چه تصویری کور بودند تدوینگران مجبور بودند برای رسیدن به نما یا نقطه مطلوب خود در حلقه تمامی تصاویر قبلی را ببینند و یا از آن‌ها عبور کنند تا به نما یا تصویر مورد نظر خود برسند. اشکالی که در کار با نگاتیو وجود نداشت، از این گذشته در سال‌های اولیه، تدوینِ ویدئو، کاری مخرب بود و برای تدوین مجبور بودند نوار را ببرند و اتصال مجدد باعث حذف قسمت‌هایی از برنامه می‌شد ضمن اینکه اتصال مجدد بسیار سخت و زمان بر و از آن مهم‌تر پیدا کردن نقطه دقیق برش بسیار وقت‌گیر بود.

تا مدت‌ها کار به همین منوال ادامه داشت تا اینکه روشی برای تدوین ویدئو متشکل از دو دستگاه یکی پخش و یکی ضبط ویدئو ابداع شد. در این روش نوار ویدئوی خام وارد دستگاه ضبط و نوار ضبط‌شده وارد دستگاه پخش می‌شد و یک خروجی تصویر از هر دو دستگاه روی نمایشگرهای مجزا، نوار اصلی پخش می‌شد و هر جا لازم بود در تدوین نهایی قرار گیرد روی دستگاه ضبط کننده دکمه ضبط فشرده می‌شد، به این ترتیب در نهایت ترتیب و میزان لازم نماها سر جای خود قرار می‌گرفت بدون اینکه نوار اصلی خراب شود. به این روش تدوین خطی[۱] می‌گویند؛ یعنی برای دسترسی به هر قسمت فیلم شما مجبورید در یک روند خطی نماهای قبلی را رد کنید و به همین شکل هم تدوین انجام دهید. نمی‌توان قسمتی از تدوین را از جایی برداشت و جای دیگر گذاشت بلکه صرفاً می‌توان آن را با چیز دیگری جایگزین کرد.

به این روش تدوین در ادبیات کاری و رایج تدوینگران A-B Roll هم می‌گویند. رول A نوار راش‌هاست که درون دستگاه پخش قرار می‌گیرد دستگاهی که دکمه ضبط ندارد، و رول B داخل دستگاه ضبط اختصارا به دستگاه پخش VCP و به دستگاه ضبط VCR می‌گویند.

این روال کار که تقریباً در کار با نگاتیو هم به صورت خطی ادامه داشت تنها روش تدوین تا دهه هشتاد میلادی و پیدا شدن سر و کله رایانه‌ها بود؛ اما با ورود رایانه‌ها به دنیای تدوین دیگر لازم نبود برای تغییر و یا اصلاح یک قطعه فیلم تمامی قطعات قبلی را از نظر گذراند، بلکه این امکان فراهم شد تا هر لحظه که اراده کنیم به هر قسمتی از راش‌ها دسترسی پیدا کنیم و همین طور خارج از یک سیر خطی و پشت سر هم قطعات مورد نظر نماها را جابه‌جا، تکثیر، برش و حذف کنیم. به این روش، تدوین غیرخطی می‌گویند[۲] (با روایت خطی و غیرخطی اشتباه نشود)، کلیه نرم‌افزارهای تدوین از همین الگو تبعیت می‌کنند.

جرج لوکاس خالق افسانه‌ای جنگ ستارگان برای به ثمر رسیدن سیستم تدوین غیر خطی خود،Eitdroid  به پول دهه ۸۰ ، ۴۲ میلیون دلار سرمایه گذاری کرد و البته شکست خورد. شاید این رقم اکنون معادل ۲۰۰ میلیون دلار باشد.

cmx از اولین نمونه‌های سیستم‌های تدوین غیر خطی

در اوایل ورود رایانه‌ها مشکلات فراوانی بر سر راه تدوینگران قرار داشت، از جمله هزینه بسیار بالای ذخیره‌سازی و انتقال تصاویر به رایانه و مسائل فنی دیگر، اما امروزه و با پیشرفت‌های فنّاورانه به نظر می‌رسد این نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای تدوین هستند که از نیازهای تدوینگران پیشی گرفته‌اند و برای همه مسائل راه‌حل‌هایی ارائه شده است.

مایکل کان

با این حال عده‌ای معتقدند عصر دیجیتال به همان اندازه که کار تدوین را ساده و امکانات را گسترده کرده است از کیفیت آن نیز کاسته است. شاید جالب باشد بدانید بدانید مایکل کان ۸۰ ساله پر افتخارترین تدوینگر سینمای آمریکا و زوج همیشه ثابت کارهای استیون اسپیلبرگ هنوز هم با موویلا کار می‌کند (او هنوز در سال ۲۰۱۷ با نگاتیو کار می‌کند) و این زوج طرفدار متعصب فیلم سلولوئید این صنعت را هنوز زنده نگه داشته‌اند.

استیون اسپیلبرگ در سمت چپ و مایکل کان در سمت راست

نویسنده:محسن آقایی


[۱] Linear Editing

[۲] None Linear Editing (NLE)


درس های قبلی از این سیر:

+تدوین مقدماتی | درس بیست و هفتم: تاریخچه ای از تدوین ۳

+تدوین مقدماتی | درس بیست و ششم: تاریخچه ای از تدوین ۲

+تدوین مقدماتی | درس بیست و پنجم: تاریخچه ای از تدوین

 

0



نظری ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*