معرفی فیلم تابستان داغ

تئوری تکرار

تابستان داغ اگر ٣ سال پيش ساخته ميشد ميتوانست حرفي براي گفتن در سينماي ايران داشته باشد، اما زوم كردن روي بدبختي هاي غير قابل پيش بيني جامعه بخصوص طبقات اقتصادي پايين ، بعد از اين همه فيلم موفق در اين باره، سوژه اي تكراري و شكست خورده خواهد بود.

 

یک بافت اجتماعی در جنوب شهر چقدر پتانسیل به تصویر کشیده شدن را دارد؟ فیلمی با ترس های آشنا از کارگردانی که به دنبال ریسک نیست. لوکیشن ها و کلوز آپ ها همگی تکراری و مشابه بسیاری از فیلمهای رئالیسم اجتماعی و حتی رئالیسم سیاه میباشد که در سالهای اخیر موفقیت هایی را در سینمای ایران بدست آورده اند.


تابستان داغ اگر ٣ سال پیش ساخته میشد میتوانست حرفی برای گفتن در سینمای ایران داشته باشد، اما زوم کردن روی بدبختی های غیر قابل پیش بینی جامعه بخصوص طبقات اقتصادی پایین ، بعد از این همه فیلم موفق در این باره، سوژه ای تکراری و شکست خورده خواهد بود.
البته تکرار مکررات جذابیت هایی نیز دارد. برای مثال ذهن مخاطب با این نوع داستان و شخصیت پردازی آشنایی بیشتری دارد و فیلم هایی که از یک ایده ی محتوایی و تکنیکی بهره میبرند موفقیت یکدیگر را تضمین میکنند.


خوشبختانه امسال جایزه ی بهترین فیلم به تابستان داغ تعلق نگرفت چون این فیلم با تکرار های بیش از اندازه در محتوای خود ، تقلید و نداشتن شجاعت ساخت یک فیلم خلاقانه را در بین فیلم سازان جوان تبلیغ میکند و پویایی سینمای ایران توسط این دست فیلمها تهدید میشود.

نویسنده: سروش کریمی

0



نظری ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*